S1E19 - Polaczek

Plan był taki, by pierwszy sezon zawierał 20 odcinków, więc jest z lekkim poślizgiem. Natłok spraw nie pozwolił mi zrealizować tego założenia, tak więc z tym odcinkiem kończy się sezon pierwszy. Sezon drugi powinien wystartować jakoś we wrześniu, jako że wcześniej po prostu się nie wyrobię, toteż nie chcę znów rzucać terminami bez pokrycia (jak to zazwyczaj robię). Mam mnóstwo pomysłów na kolejny sezon, z których najciekawszym jest opcja małego spin-offa. Anyway, nie będę pisał ckliwych pożenań, bo to nie koniec komiksu, nie mniej jednak wielkie dzięki za kliknięcia (i prawie 10 000 wyświetleń strony!) i mam nadzieję, że przez wakacje strona utrzyma się jakoś na topliście, by nie zapomniano o niej zupełnie, gdy znów ruszy. Udanych wakacji, w których i tak nie wchodzilibyście tutaj, bo przecież nie jesteście społeczeństwem, które nie robi nic poza siedzeniem przed komputerem, prawda?

PS. Fajnie się pisze i w ogóle, ale jestem u kumpla, który zostawił mnie samego w swoim mieszkaniu, więc ide mu opierdolić lodówkę zanim wróci.

S1E18 - Pogo

Przerwa dłuższa niż myślałem, przykro mi. Mam nadzieję, że te przerwy się nie utrzymają, przytłoczone przez sesję. Chciałbym dociągnąć sezon do zamierzonego terminu.

S1E17 - Gitarzysta

Do zobaczenia po świętach!

S1E16 - Dorian

Wykładowcy dołączają się do pytania. Kochamy Cię, Doris.
Nowa sonda już gotowa, więc głosujcie i komciajcie, kocham komcie.

S1E15 - Bluzgi

Gdyby nie Tomek, umarłbym na fonologii zanim zdążyłbym powiedzieć "glottal stop".

S1E14 - List

Tygodniowa przerwa, jest mi smutno i źle, ale Studia chciały mnie wyrzucić, a ja szedłem w zaparte. W ostatecznym rozrachunku jest 1:0 dla mnie i mam nadzieję, że Studia nie zechcą trenować, by w sesji letniej dowalić mi jeszcze bardziej. Teraz była to masakra, poziom wyżej to już ludobójstwo.

Druga ankieta dobiegła końca, więc trochę ją podsumujmy. Napisałem ją tak trochę dla hecy, ale koniec końców stwierdziłem, że warto to sprawdzić. Podliczyłem zatem ilość kadrów i podzieliłem ją przez ilość kadrów w których zawarto prawdziwe wydarzenia. Następnie, po skomplikowanych obliczeniach (tak oto odkryłem dlaczego uczono mnie w szkole układania proporcji) okazało się, że w moich komiksach, póki co, jest 66% Prawdy. Tak więc oto zatem a juści, rację miało 27% ankietowanych. 50% za bardzo mi ufa, ale wrócimy do tego, gdy będę chciał od Was pożyczyć pieniądze. Na dniach zamieszczę Brand New Ankieta.

S1E13 - Oskary

Jakże na czasie. Głosowanie dobiega do końca, a to niedobrze, bo nie mam pomysłu na nową ankietę. Z ciężkim sercem wracam do nauki, bo nie chcę odpaść ze studiów i rysować komiksów w przerwach między kopaniem rowów. Komenciki mile widziane.

S1E12 - Tupet

 

Angielski jest zabawny, ponieważ... Nie, właściwie nie będę pisał zabawnych porównań o języku angielskim. Od kiedy poznałem Subjunctive, nic mnie nie śmieszy.

Btw, ppl, komenciki to druga najlepsza rzecz na świecie zaraz po cyckach.

S1E11 - Powaga

Dziś odcinek wcześniej, bo ostatnio był później. Kto by pomyślał, że poślizgi zdarzają się również w tę stronę. Nowa opacja wydaje się być odpowiednia, więc komiks ma szansę stać się regularny i otrzymywać aktualizacje w każdy czwartek. Kopanie Doriana w kręgosłup jest bardzo przyjemne, serdecznie polecam i pozdrawiam, Piotr Fronczewski. Btw, głosujcie w ankiecie, bo jej rozwiązanie jest bliskie i porodzi syna.

PS. Czcionka jest obrzydliwa, ale system zaczał jakoś zmieniać rozdzielczość i nic nie było widać, więc wymagała epickiego powiększenia. Muszę się porozglądać za jakimś programem do robienia ładnych dymków.

S1E10 - Popyt i Podaż

Funny fact - narysowanie tego odcinka zajęło mi 20 minut, natomiast proces zastanawiania się Jakby To Tu Narysować Że On Niby Trzyma Tę Kartkę Skoro On Przecież W Ogóle Nie Ma Rąk pochłonął mi bitą godzinę, zanim pomyślałem sobie, że przecież ten komiks jest tak szalenie inteligentny, że z pewnością wszyscy się domyślą, że bohater tę kartkę trzyma, bo i czytelnicy wyciskają sporo z testów IQ (ci, którzy są na tyle głupi, by rozwiązać test IQ i autentycznie wysłać sms za 10 zł by poznać wynik... nie, wy się nie liczycie).

Długa przerwa w aktualizacjach spowodowana była tym, że w jakiś magiczny i niezrozumiały dla mnie sposób, nigdy nie mogę się zabrać za rysowanie w momencie, gdy akurat nie mam nic do roboty. Jeżeli nic się nie zmieni w moim nowym planie, to istnieje spore prawdopodobieństwo, że aktualizacje będą pojawiać się w czwartki.

S1E9 - Linkin Park

Jeżeli ktoś nie wierzy, może sobie obczaić jeden z tych wspaniałych występów, na których Brad udowadnia, że powodem dla którego Linkin Park nie gra solówek nie jest ich styl, tylko brak umiejętności. TUTAJ na przykład, od 2:46. Tak, jak widać można grać solówki nie ruszając ręką. Co ciekawe, jednym z moich zboczeń jest to, że całkiem podoba mi się nowa płyta LP; puszczam ją sobie zawsze wtedy, gdy mam zły humor - jedno odsłuchanie "Blackout" sprawia, że przepona boli od śmiechu.

S1E8 - System Wartości

Kliknij w obrazek, aby go powiększyć (odnoszę dziwne wrażenie, że za każdym razem gdy to piszę, brzmię jak Hugo...).
Lublińska starówka jest naprawdę bardzo ładna, jednak nic nie przebija cycków, no c'mon. To jedno z tych zachowań, które mnie w Dorianie naprawdę niepokoją.
Ruszyła nowa ankieta i póki co, dużo ludzi uważa, że jestem prawdomówny. Wykorzystam to podczas błagania o podpis na koniec semestru.

S1E7 - Opowieści

Kliknij na obrazek, by się powiększył (w końcu zrobiłem odcinek, który jest tak duży, że naprawdę wymaga powiększenia, by w ogóle go rozczytać, fuck yea).
Najzabawniejsze w opowieściach kolegów jest według mnie to, że niektórzy naprawdę sądzą, że ktoś im uwierzy. Nie jestem pewien, czy świadczy to bardziej o naiwności, głupocie, czy może to kwestia złego wychowania. Anyways, kilku ludzi zrozumie ten odcinek podwójnie.

Długa przerwa w dodawaniu kolejnych odcinków była spowodowana oczywiście przerwą świąteczną ("yeah, będę miał trochę czasu, narysuję MILION komiksów" - yeah, right...). Teraz wracamy już do cotygodniowych aktualek - kolejne epizody będą pojawiać się w środy lub niedziele. Zakończyła się również ankieta, która wystartowała równo z komiksem, oto jej wyniki:
 - 44 osoby miały rację i rozgryzły mnie: rysowanie rąk mnie przerasta. Poza tym, na chwilę obecną, tak bardzo przywykłem do tego stylu rysowania, że nie uważam nawet, by jakiekolwiek kończyny były tu potrzebne.
 - 34 osoby uznały mnie i moich znajomych za dewiantów, którzy stracili ręce w wyniku masturbacji. Błąd, nie po to ćwiczyliśmy tyle lat, by teraz tracić dłonie.
 - 4 osoby uznały, że jestem empatyczny i miłosierny, co sprawia, że nie rysuję rąk, by nikt kto ich nie posiada nie czuł się urażony. Nie jestem aż tak poprawny politycznie.
 - 26 osób stwierdziło, że mam coś przeciwko dłubaniu w nosie. Owszem, mam; ludzie pracujący w restauracjach powinni mieć specjalne wkładki na palce, które rażą ich mózgi prądem, ilekroć zbytnio zbliżą się do nosa.
W sumie, zagłosowało 108 osób, co bardzo mnie cieszy i zaskakuje zarazem. Łącznie z danymi z licznika wejść (radośnie przymykam oko na fakt, że połowę nabiłem sam), jestem zmotywowany do dalszego rysowania. Dziękuję za głosy, komentarze i odwiedzanie strony. Mam nadzieję, że ten stan się utrzyma.

Tak, to miało zabrzmieć jak groźba.